Home Ad's Kolom

Ad's Kolom

Ad's Kolom
PDF Afdrukken E-mail

 Breda, 10 maart 2012

Ad’s corsojaar in vogelvlucht

Toespraak van de Klein Zundertse Heikant

 

 

Ad, zodra het corsojaar in januari van start gaat met de jaarvergadering ben jij ieder jaar weer aanwezig. Het hoogtepunt van de jaarvergadering is de presentatie van het nieuwe ontwerp. Tijdens deze presentatie werp jij je eerste kritische blik op de maquette, en typerend vragen vele buurtgenoten aan jou wat jij van het ontwerp vind. Deze vraag zal gedurende het corsoseizoen nog vaker specifiek aan jou gesteld worden. Tijdens de algehele maquettepresentatie in mei/juni werp jij deze zelfde kritische blik opnieuw, maar dan over alle ontwerpen. Ook nu wordt door enthousiaste buurtgenoten om jou mening gevraagd. Na het bouwen van de tent en het maaifeest start het bouwseizoen. Al snel staan onderstel en staalconstructie overeind. Het gevoel voor techniek en kennis van constructie laat jij wijselijk aan andere over. Ad komt rond deze tijd naar de tent. Eerst om polshoogte te nemen of hij zich in de tent al rendabel kan maken.

Zodra de lasspetters veranderen in tempexbolletjes en het slijpstof in poederlijm, dan is het tijd dat Ad zijn Zuvo trui en groene overal weer uit de kast haalt! De eerste avond is voor Ad een weerzien van vele fanatieke buurtgenoten waarmee eerst even een praatje gemaakt wordt. In tegenstelling tot wat hij in zijn eerste jaren aanpakte aan grote projecten, zo kennen wij Ad de laatste jaren vooral van het fijne werk, kleine details. Het maakt niet veel uit wat jij doet; tempex snijden, papier plakken of de tent opruimen, maar na een paar weken begint het toch te kriebelen, en spreek jij een lasser aan: “Mag ik ook even een stukje lassen?” Dan ga jij ’s avonds trots naar huis en doe jij wellicht nog verslag aan Marja over jouw lasavontuur de afgelopen avond. Na een aantal weken bezig geweest te zijn met detaillering, komt ook de drang om het bloemenveld weer eens te gaan bezoeken. Ieder jaar kort voor het corso even (samen met mij) naar het bloemenveld om alvast de geur op te snuiven. Belangstellend zoals jij bent of het wel goed zou komen met de aantallen. En zijn de juiste kleuren wel beschikbaar?

Volgeladen met inspiratie snel weer terug naar de tent waar de ontwerpers jou weten te vinden als klankbord. Ook jij hebt altijd wel een eigen visie op de kleurstelling. Rond deze tijd; een paar dagen voor het bloemencorso, breekt jou vakantie aan. De eerste dagen van jou vakantie, de laatste dagen voor corso, zijn lang en vermoeiend. Maar Ad is vele uren in de tent te vinden. Op de laatste avond voor corso op tijd naar bed omdat er een zware dag staat te wachten. Als zondagochtend om 7 uur de wagen uit de tent gereden wordt, staat Ad al een uur lang klaar op straat met een camera. Zodra de wagen de tent uit gedraaid is vertrekt Ad snel naar Zundert in officieel tenue van de SBZ om de juryleden op te vangen. Gedurende de hele dag gastheer voor de juryleden namens de Stichting. In de loop van de dag ben jij al op de hoogte van de uitslag, maar weet hier altijd discreet mee om te gaan. Aan het einde van de middag verwissel jij je officiële pak voor het Heikant shirt en feest nog een paar uurtjes mee. Na het feest op corsomaandag ben je op dinsdag aanwezig tijdens het afbreken van de tent. Na een dag sjouwen komt het moment van de dag; even lekker rondrijden met de heftruck. Iedereen houd wijselijk afstand.

 

Voor vele is het dan 2 weken stil, maar dan ben jij al weer bezig met Ad’s kolom voor op de site, -hiervoor verwijs ik jullie graag naar onze website-. 2 weken later kindercorso en ook daar komen we jou weer tegen in de Molenstraat. Met de nabespreking en het buurtfeest in oktober sluiten we het corsojaar af.

 

Beste mevrouw Vromans, familie, vrienden, collega’s en buurtgenoten. Corso en Ad, of is het Ad en corso, maakt niet uit, ze worden altijd in één adem genoemd. Ad kwam als jong ventje van ongeveer 10 jaar in Zundert een corsotent binnen gestapt, eigenlijk om eens te kijken of hij misschien een handje kon helpen. Eerst kwam hij als klein manneke naar de grote tent en pas later nam hij deel aan het kindercorso. Zijn eigen ontwerp, zelf duwen of de kar trekken en de 1e prijs winnen! Toch had hij het snel gehad met het kindercorso, hij vond het helemaal niets om alleen over de Markt te lopen met een dahliakip, dat nooit meer.

Wat jaartjes later, in 1972, is Ad aan een eerste ontwerp begonnen bij buurtschap ’T Stuk wat meteen leidde tot een eervolle 8e plaats. Dit is het begin van een lange periode waarin hij t/m 1977 voor dit buurtschap ontwierp. In 1975 ontwierp hij tevens ook een jaartje bij Wernhout.

In 1978 maakte Ad de overstap naar de Klein Zundertse Heikant, dat was met de wagen “Vincent van Gogh”. Dit was een prachtige wagen, de kop voor op deze wagen was zijn project die heeft hij helemaal alleen gemaakt. Helaas vertoonde deze wagen wat technische mankementen. Voordat we op Klein Zundert waren hadden we al veel pech. Wij waren er allen van overtuigd dat deze wagen zonder pech veel hoger was geëindigd.

In de periode van 1980 t/m 1984 presteerde hij het zelfs om voor zowel ‘T Stuk als Den Heikant een ontwerp te maken. Vandaag de dag is dat wel anders. Dan moet je eerder denken aan drie ontwerpers per buurtschap! Dit ontwerpen bij twee buurtschappen kon wel leiden tot hilarische taferelen; zo ontwierp Ad in 1980 “De gouden eeuw” bij buurtschap ’T stuk. Dit ontwerp omvatte een schip en havenhuizen. Deze havenhuizen moesten voorzien worden van rode pannendaken. Alleen in het tikweekend werden die daken steeds witter van kleur. Achteraf bleek dat Den Heikant rode dahlia’s tekort kwam en dat Ad deze stiekem via de achterdeur van de tent van ’T Stuk naar Den Heikant doorsluisde. In 1997 heeft Ad samen met een ontwerpersgroep zijn laatste ontwerp gebouwd en besloot het daarna wat rustiger aan te doen.

Ad heeft zich 33 jaar ingezet voor onze buurtschap. Ook in mindere tijden heeft hij samen met het bestuur de buurtschap overeind gehouden. Als je vanuit Almere of Breda moet komen en dan soms met 5 man aan de wagen bouwen. Dan zou de moed toch in je schoenen zakken, maar bij jou was dat niet het geval! Ad wij zullen jou erg missen, gewoon je aanwezigheid, je humor, jou handjes, Ad voor alles wat je voor onze buurt hebt gedaan, hartstikke bedankt.

Naast zijn inzet bij Den Heikant heeft hij zich de afgelopen jaren ook verdienstelijk gemaakt voor de SBZ

 Terug naar begin Ad's Kolom

 
PDF Afdrukken E-mail

 Breda, 10 maart 2012

Talenten van Ad Vromans

Toespraak van Stichting Bloemencorso Zundert

 

 

Ontwerpers en Juryleden hebben in het Zundertse Corso een ingewikkelde relatie. De jury kan je als ontwerper maken en breken. Tegelijkertijd weten de ontwerpers dat een deskundige, onafhankelijke jury van cruciaal belang is om de voortdurende ontwikkeling van het corso te stimuleren.
Als oud-ontwerper was Ad in de werkgroep Jurering helemaal op zijn plaats. In 2004 kwam hij de gelederen versterken. Hij wist uit eigen ervaring hoe belangrijk het is dat er wederzijds vertrouwen is, dat er draagvlak is voor de jury, dat ontwerpers ervaren dat ze serieus genomen worden, en dat de jury in relatieve rust de ontwerpen kan beoordelen en klasseren. Die ervaring en zijn liefde voor het corso maakten dat hij een goed gevoel had voor de samenstelling, de rol en het functioneren van de jury
Ad was ook degene binnen de werkgroep die mee de boer op ging als er nieuwe ere- of publieksprijzen moesten worden gezocht. Ad bezocht kunstenaars, dacht met hen mee en zorgde dat de prijzen tijdig geleverd werden.
De corsozondag was voor Ad een feest. Allereerst omdat de wagens zich dan in alle pracht en praal presenteren, maar ook omdat hij van ‘s morgens vroeg tot ruim na de optocht de jury mocht begeleiden en faciliteren. Een taak die hij, terecht, heel serieus nam. Een aantal jaren vergezelde Marja hem daarbij en genoten ze er samen van zo dicht op het misschien wel meest besproken proces van de corsozondag te zitten. De verwerking van de toegekende punten, de discussie binnen de jury, het bepalen van de uitslag, Ad was er bij. En vervolgens met de uitslag in het hoofd en/of de achterzak plaatsnemen op die grote tribune vol met nog onwetende maar wel uiterst nieuwsgierige bezoekers en bouwers. Vooral de bouwers menen uit elke glimlach, elke knik, elke blik af te kunnen leiden of de aanstaande bekendmaking van de uitslag hen in tranen van vreugde of in tranen van verdriet zal doen uitbarsten. Aan Ad hebben ze wat dat betreft een kwaaie gehad, wij hebben hem nooit kunnen betrappen op lichaamstaal die de nieuwsgierigen in enige richting stuurde. Hij was naar buiten toe zo neutraal als iemand op die plaats en dat moment moet zijn. Toch zal dat niet altijd gemakkelijk zijn geweest. In zijn broekzak en zijn hoofd brandde die zondagnamiddagen ook de klassering voor zijn eigen buurt.

 

Ik weet zeker dat hij een aantal keren innerlijk al heeft zitten juichen of zitten janken om die fantastische of tegenvallende plaats die de jury aan Klein Zundertse Heikant had toebedeeld. Ad was een corsovrijwilliger die, net zoals vele andere, zijn taak professioneel oppakte. Zijn rol binnen de werkgroep Jurering zat Ad als gegoten, het paste precies bij zijn persoonlijkheid: geïnteresseerd, toegankelijk, open, recht door zee, direct, prettig in de omgang, gedreven, betrokken, plichtsgetrouw, en hij snapte als geen ander dat corso bestaat op basis van vrijwilligheid, maar dat het niet vrijblijvend is. Ad heeft al deze talenten op zijn eigen manier in alle eenvoud en rust met ons gedeeld.

Voor de wijze waarop Ad als ontwerper, als bouwer, als lid van de werkgroep jurering, en vooral als corsomens vele jaren zijn bijdrage aan ons aller corso heeft geleverd is Ad op 9 juni 2007 op voordracht van buurtschap Klein zundertse Heikant benoemd tot Lid van Verdienste van de Stichting Bloemencorso Zundert. Een eer die maar weinigen te beurt valt, en is alleen voor diegenen die gedurende een lange reeks van jaren zich op bijzondere wijze verdienstelijk hebben gemaakt. De waardering die de corsogemeenschap met de benoeming tot Lid van Verdienste voor Ad heeft uitgesproken willen we vandaag, bij het afscheid van Ad, herhalen.
Ad je bent een corsokanjer, je belichaamde de passie die zo velen in het Zundertse bindt. Je bent helaas veel te jong van ons heengegaan, maar wij zijn er van overtuigd dat er bij de komende corso’s nog vaak een aantal mensen aan jou zullen denken.
De dahlia vormde de kleurrijke leidraad in het leven van Ad en doet dat ook bij dit verdrietige afscheid. Daarom gaan we zo luisteren naar een lied waarvan de titel jouw beeld van de hemel misschien wel heel dicht benaderd: ‘Dahliavelden voor altijd’, een lied gemaakt door twee andere getalenteerde zundertenaren.
Namens alle corsobouwers, en in het bijzonder Buurtschap ’t Stuk, Buurtschap Klein Zundertse Heikant, en Stichting Bloemencorso Zundert wensen wij de familie heel veel sterkte toe met het verwerken van het verlies van deze getalenteerde man.

Ad bedankt, en rust zacht.

 Terug naar begin Ad's Kolom

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 14